เรื่องหมา ๆ

แม้จะเป็นเรื่องของหมาแต่ว่าคนเดือดร้อนมานักต่อนักแล้ว โดยเฉพาะคนรักหมา มีหมาเป็นของตนเอง และบรรดาคนที่ไม่ถูกกับหมาหรือดวงชะตะขัดแย้งกับมัน

รักหมาก็ต้องเลี้ยงดูมันให้ดีด้วย ลำพังอาบน้ำแต่งตัวป้อนข้าวป้อนน้ำเพียงแค่นี้ยังไม่ดีพอ ต้องอบรมกิริยามารยาทและจริยธรรม ความเป็นหมาให้ด้วย อย่าปล่อยให้มันกัดใครโดยไม่มีเหตุผลตามกฏหมาย ไม่เช่นนั้นเจ้านายเป็นอันต้องรับผิดชอบชดใช้ความเสียหายและยังมีโทษทางอาญาด้วย ถ้าคนไม่กัดแต่ชอบกัดรองเท้าหรือทำลายข้าวของก็ต้องรับผิดชอบอยู่ดี

แต่ถ้ามันอยู่ของมันดีๆ แล้วมีคนไปแหย่มันเข้าก็จะเอาเรื่องเราไม่ได้ หรือเลี้ยงมันไว้ในบ้านไม่ได้ปล่อยให้ไปเพ่นพ่านรังแกใคร แล้วมันมากัดคนที่บุกรุกเข้ามา ก็พอจะหาเหตุผลให้มันได้ซึ่งก็จะทำให้เรารอดตัวไปด้วย เพราะนายกับหมาใจตรงกันในอันป้องกันทรัพย์สินหรือป้องกันตัว

ถ้าเรื่องของหมาไม่น่ารุนแรงอย่างนั้น เพียงแค่ชอบถ่ายไม่เป็นที่เป็นทาง โดยเฉพาะทางเข้าบ้านคนอื่นนั้นเป็นทำเลโปรดของมันล่ะก็ การขอโทษทุกวันอาจไม่ทำให้เพื่อนบ้านทำใจยอมรับขี้หมาหน้าบ้านเป็นประจำได้ตลอดไป จึงควรตัดไฟเสียก่อน ดีกว่ารอให้อารมณ์นั้นมาถึง

พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมืองอุตสาห์นึกเรื่องแบบนี้ได้ จึงกำหนดห้ามมิให้ผู้ใดปล่อยให้สัตว์ถ่ายมูลบนถนน และมิได้ขจัดมูลดังกล่าวให้หมดไป ถ้าบอกสุนัขไม่เข้าใจก็ต้องตามเช็ดตามเก็บให้มันไปเสียทุกคราวแล้วกัน ไม่เช่นนั้นอาจถูกปรับห้าร้อยบาท ก็นับครั้งไปว่าจะเสียค่าอุจจาระหมารวมเท่าไรในหนึ่งเดือน

พ้นเรื่องคนกับหมาก็มาเรื่องหมาด้วยกัน อย่าเพิ่งนอนใจว่าคนจะไม่มีได้เสีย ถ้าหากมีสังกัดมีเจ้าของก็ต้องมีทะเลาะตามหมาว่าตัวไหนเป็นฝ่ายผิดและเกิดความเสียหายอย่างไร การปล่อยสัตว์ของตัวไปทำร้ายสัตว์อื่นที่มีเจ้าของก็ต้องรับผิดชอบไปเต็มๆ เหมือนกัน

หมาข้างบ้านอาจเห่าหอนไม่เกรงใจ ยิ่งหลายตัวเห่าประสานเสียงกันเมื่อไร ประสาทจะเสียให้ได้ จะจัดการได้ก็ต้องมีที่มาที่ไปว่ามันเห่าทำไม ถามหมาก็ไม่รู้ภาษาคน ครั้นจะไปห้ามหมาไม่ให้เห่าก็อาจผิดธรรมชาติ แต่ถ้ามันเห่าเกินธรรมชาติ เห่าแบบขาดสติเกินไป ก็สามารถให้เจ้าของหมาหาวิธีห้ามมันเห่าเกินสมควรได้ ไม่เช่นนั้นร้องเรียนได้

สำหรับคนที่รักหมาแบบว่าเลี้ยงกันเป็นคอก ต้องเอาใจใส่ในเรื่องปริมาณ แม้กฏหมายไม่ได้บังคับให้ระบุรายชื่อไว้ในทะเบียนบ้าน แต่การมีหมาเกินอัตราแบบนี้อาจผิดระเบียบได้

พระราชบัญญัติการสาธารณสุขอุตส่าห์มองการณ์ไกลในสองเรื่องข้างต้นโดยวิ ธีใดหรือมีจำนวนเกินสมควรจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ถือว่าก่อเหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียง

ผลก็คือ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งห้ามเราก่อเหตุรำคาญนั้นได้ แม้จะทำในที่ส่วนตัวก็ตาม การขัดคำสั่งเจ้าพนักงานเป็นอย่างไร ไม่ต้องอธิบายก็คิดได้เองอยู่แล้ว

เรื่องของหมามีมากกว่าที่คิด นี่เพียงแค่สะกิดบางเรื่องที่น่าจะเจอะเจอออกมาว่ากล่าวกัน แม้จะรักมันแค่ไหนก็ต้องเลี้ยงให้เป็นด้วย ถ้าคนอื่นเขาเดือดร้อนเสียหาย คนเป็นเจ้าของต้องออกหน้ารับผิดชอบแทนหมา จะแก้ตัวผลักภาระให้มันไม่ได้ คุณล่ะ หันไปใส่ใจหมาของคุณหรือยัง

คัดจาก นสพ.คมชัดลึก วันพฤหัสบดีที่ 2 ก.พ. 2549
คอลัมภ์ “ รู้ทันกฏหมาย ” โดยศรัณยา ไชยสุต